Na to pytanie do czasu mogłam dać jedną odpowiedź. Nie. Dzisiaj czuję uzdrawiającą mnie moc Boga, która sprawia, że moje serce bardzo pragnie otworzyć się na tę Świętą obecność płynącą z Ołtarza. Wiem, że o ile sama z siebie nie mogłabym wzbudzić w sobie takiego pragnienia o tyle sam Jezus przez moc Ducha Świętego uzdalnia mnie do współodczuwania,  do niewyjaśnionej wrażliwości aż wreszcie do wpatrywania się w konsekrowaną Hostię oczami pełnymi łez. Nadal jest mi bardzo trudno pojąć co naprawdę dzieje się na Ołtarzu i jakiego cudu nad cudami jestem świadkiem. Nadal moje serce odmawia przyjęcia momentu przeistoczenia i spotkania się z żywym Jezusem. Brzmi to jak wielki dramat. W rzeczywistości jednak Bóg, który jest miłością odbudowuje we mnie wiarę, obdarza mnie Duchem mądrości i objawienia, aby moje serce poznało Pana na ołtarzu. Aby mogło prawdziwie Go ujrzeć, Jego Świętą twarz i ciało przybite na krzyżu. Wreszcie, aby mogła do mnie dotrzeć prawda o tym, że podczas sprawowania Eucharystii zmartwychwstały Jezus patrzy właśnie na mnie.

Tak naprawdę to Pan Jezus podczas rekolekcji parafialnych zaczął zmieniać moje wnętrze, czyścić je z brudu przyzwyczajenia do niedzielnych mszy świętych, utartych schematów i nawyków. Wlał w moje serce głębokie poruszenie, kiedy mogłam zobaczyć konsekrowaną Hostię przemienioną w żywą tkankę mięśnia sercowego. Ten moment był bardzo dla mnie kluczowy. Po powrocie do domu zaczęłam poszukiwać. Zakupiłam wiele książek dotyczących Eucharystii, czytałam świadectwa osób, które opisywały doświadczenia jakie miały  z żywym Jezusem podczas sprawowania Eucharystii. Dużo także dała mi lektura o cudach eucharystycznych. Bo przecież nie mogę mieć już dłużej zamkniętego serca kiedy czytam wyznania boliwijskiej mistyczki Cataliny Rivas lub gdy dowiedziałam się o cudzie w Lanciano i Świętym obliczu z Manopello. Zaczęła wreszcie rozwijać się we mnie świadomość, że to wszystko dzieje się naprawdę. Jezus Chrystus naprawdę obecny jest podczas sprawowania Eucharystii.

Podczas codziennej modlitwy osobistej rano i wieczorem uczę się więzi z Panem Jezusem. Uczę się przebywać w Jego obecności. Trud modlitwy stał się bardzo lekki i bardzo przyjemny. Intymność jaką przeżywam z Panem Jezusem jest tak wyjątkowa, że ilekroć zbliża się wieczór to wręcz nie mogę się doczekać kiedy będę mogła Go znowu usłyszeć.

Jest to dla mnie bardzo czytelne działanie Ducha Świętego, który wzbudza we mnie to  wielkie pragnienie przebywania z Panem Jezusem sam na sam. I zaświadczam, że On naprawdę JEST. Zdaję sobie sprawę, że budowanie relacji z Panem Jezusem podczas modlitwy osobistej jest mi tak bardzo potrzebne, abym mogła uwierzyć, że Ten który do mnie mówi kiedy się modlę, to ten sam Jezus który przychodzi podczas konsekracji. Bo przecież nie zobaczę Jezusa na ołtarzu, jeśli się wcześniej w Nim nie rozkocham. Jestem pewna, że wytrwała, codzienna modlitwa może zdziałać cuda. Oto słowa Pana Jezusa do mnie w niedzielę wieczorem 23 stycznia 2012 r.:

„[…] Moje słowo leczy przede wszystkim serce, a potem ciało. Pragnę uleczyć osoby, które nie potrafią dostrzec mnie na Eucharystii. Osoby, które patrzą ale nic nie widzą. Ja je widzę i też pragnę, aby one mnie ujrzały. Pragnę uleczyć Ciebie”

A w poniedziałek następnego dnia:

„Zawsze będę w twojej modlitwie. Jestem w niej bezustannie obecny. Przyjdź do źródła mojej miłości. Tym źródłem jest Eucharystia. Jestem tam. Pozwolę ci się tam zobaczyć. Ujrzysz mnie tam żywego, pozwolę doświadczyć ci tam mojej Świętej Obecności. Obecności prawdziwie obecnej. Ujrzysz moją twarz i mnie przybitego na krzyżu. Pozwól mi na to. Objawię ci wszystko w swoim czasie”

Dziękuję i Chwała Panu!

Ania

Pana Jezusa poznałam kilka lat temu. To On mocą Świętego Ducha dotknął mego serca i umysłu, abym mogła Go pokochać. To było wspaniałe doświadczenie. Pan Jezus wprowadził mnie do wspólnoty Odnowy w Duchu Świętym, w której trwam do dziś. Moja wiara miewała swoje wzloty i upadki, był czas w którym czułam się jakbym stąpała po chmurach. Doświadczałam wtedy szczególnej łaski i obecności tak cudnej i żywej samego Boga- Pana wszechświata, że ja mała Ania czułam się jak małe dziecko; bezpieczne i beztroskie w objęciach swojego Taty. Później pojawiały się też chwile tak zwanej „suszy” podczas których mało co odczuwałam, a w zasadzie nic. Miałam wtedy tylko tę świadomość, że Bóg jest i tyle. Dziś wiem, że takie „suche” chwile są potrzebne. Zawsze po nich Pan Jezus przychodzi ze swoją łaską i na nowo karmi nas tą niezwykłą świeżością, radością i łagodnością. Przychodzi do nas i sprawia że znów możemy UJRZEĆ aby na nowo UWIERZYĆ. Pozwala na nowo doświadczyć głębi miłości Boga Żywego. Tak też się stało ze mną…

Chciałabym opowiedzieć o niezwykłym dla mnie doświadczeniu Bożej miłości i o jej wpływie na moje życie. Wszystko za sprawą rekolekcji, które odbyły się w naszej Parafii w dniach 7- 9 grudnia 2011 r. Podczas tych spotkań Pan Jezus dotknął me serce szczególną łaską, rozszerzył je do granic możliwości i wlał w nie moc swojego Świętego Ducha. Każdy dzień rekolekcji zwiększał moje pragnienie doświadczenia żywej obecności Boga Jedynego, Jego Syna i Ducha Świętego. Moje pragnienie rosło z każdym słowem wypowiadanym przez rekolekcjonistę. I bach stało się … Pan Jezus przyszedł. Podczas drugiego dnia, był moment cudu, w które zwyczajnie uwierzyło moje serce. Rekolekcjonista na dużym obrazie ustawionym na środku kościoła wyświetlił zdjęcie. Nie byle jakie, ale zdjęcie konsekrowanej hostii, która przemieniła się w żywą tkankę mięśniową serca. Było to serce Pana Jezusa, a według opinii  i ekspertyz lekarzy, ono cierpiało na skutek  okrutnego biczowania i tortur. Pamiętam, że nie mogłam od tego obrazu oderwać oczu. Widok ten kompletnie wbił mnie w ławkę. Czułam, że wtedy Pan Jezus chciał mi- niedowiarkowi podać na tacy cud, tak bardzo widzialny i namacalny przez wszystkie moje zmysły, abym mogła sercem uwierzyć i cała do Niego powrócić. I abym znów mogła doświadczyć łaski obecności żywego Boga.

Później nastąpił moment zawierzenia życia Panu Jezusowi. Po tym jak powiedziałam „Kocham Cię Jezu” serce zaczęło mi kołatać, nie mogłam ukryć wzruszenia, a łzy lały mi się z oczu strumieniem.

Trzeciego dnia nastąpił moment wylania Ducha Świętego podczas którego Pan obdarzył mnie niezliczonymi darami. Zaskakujące było to, że ja sama nie odczuwałam żadnych zmian podczas samej modlitwy nade mną. Wszystko zaczęło zmieniać się po moim powrocie do domu.

Po pierwsze, poczułam w sobie ogromne przynaglenie do dzielenia się Panem Jezusem z innymi. Po tym wszystkim co się stało bardzo chciałam opowiadać o tym doświadczeniu. Poczucie służby bliźnim rosło we mnie z każdym dniem. Postanowiłam najpierw ulokować je w modlitwie wstawienniczej porannej i wieczornej. Później przyszło silne przekonanie aby modlić się w intencjach osób uwikłanych w grzech praktyk okultystycznych, magii i czarów, także w intencjach osób poranionych w wyniku zabiegów aborcyjnych, eutanazji i In vitro. Dziś staram się o tym mówić każdej osobie którą Pan do mnie kieruje. Zbieram materiały, książki, płyty, dokształcam się czytam i oglądam po czym rozdaje aby czytano i oglądano. Najbardziej niesamowite w tym wszystkim jest to, że towarzyszy tej posłudze ogromna radość, pokój i brak lęku. Nie boję się już głosić na chwałę Pana. Kolejny dobry owoc rekolekcji to moja całkowita abstynencja od alkoholu do odwołania za osobę uwikłaną w problem alkoholowy. Wierze, że Pan Jezus uleczy ją swoją miłością i łaską. Dalej to łaska dana bliskiej mi osobie, która długie lata nosiła na palcu pierścień Atlantów. Dziś już go nie nosi, ale poznaje czym jest miłość Boża. Kolejnym błogosławieństwem jest moje życie rodzinne. Oboje z mężem  doświadczamy działania Duch Świętego w naszym domu. Jesteśmy wobec siebie bardzo wyrozumiali, cierpliwi, łagodni, a od miesiąca żadne nas nie powiedziało sobie niczego przykrego (co w nawet najbardziej udanych małżeństwach po prostu się nie zdarza). W tym Bożym klimacie wychowujemy naszego 1,5 rocznego synka i jesteśmy bardzo szczęśliwi.

Największym jednak darem jest Eucharystia. Pan Jezus każdego dnia uzdrawia moje serce aby mogło  uwierzyć w Jego prawdziwą obecność podczas sprawowania Eucharystii. Codziennie zapewnia mnie o tym, że modlitwą, udziałem we mszy świętej i regularną spowiedzią doświadczę miłości płynącej z ołtarza.

Minął miesiąc od mojego „zachłyśnięcia”  się na nowo Bożą miłością. Pan Jezus pozwala mi nadal „stąpać po chmurach” i doświadczać Świętej obecności na co dzień. Wiem jednak, że ten okres minie, bo musi minąć. Jestem świadoma czasu „suszy”, bo przecież jak mówi Słowo- prawdziwe złoto w ogniu się próbuje. Wiem jednak też, że w chwilach próby i trudu muszę przywoływać to cudowne doświadczenie jakie Bóg pozwolił  mi przeżyć,  i  że muszę wytrwać w służbie Jemu i bliźnim. Oto słowa Pana Jezusa do mnie podczas modlitwy osobistej:

„ Potrzebuję Cię do pracy w mej winnicy. A w cokolwiek się zaangażujesz na moja chwałę będę Ci błogosławił. Nie zostawiaj mnie. Ja Jestem. Nie zostawiaj mnie moja pszczółko”

Nie zostawię Cię. Amen

Chwała Panu!

Ania

Chwała Panu!

Bogdana

****

Chcę opowiedzieć jak Jezus mnie prowadzi. Dostałam książeczkę Cataliny Rivas pt. „Tajemnica spowiedzi i Mszy Świętej”. Zachwyciła mnie treść tej książki, pomogła mi ona zrozumieć czym jest msza święta, teraz wiem po co idę na mszę i lepiej rozumiem co się dzieje na ołtarzu. To cud nad cuda, Jezus żywy, prawdziwy z Ciałem i Krwią, duszą i bóstwem jest obecny codziennie na ołtarzach wszystkich kościołów świata. Mi bardzo pomogła ta książeczka, więc polecam ją wszystkim, teraz jestem w pełni uczestnikiem mszy świętej.

Chwała Panu!

Bogdana

****

Było to w 2006 roku. Od kilkudziesięciu lat paliłam papierosy, ale zaczął mi ten nałóg bardzo przeszkadzać. Im bardziej chciałam przestać palić, tym więcej paliłam. Prosiłam Panie Boże pomóż, gdyż wciąż nie mogłam porzucić nałogu. W końcu będąc na spotkaniu modlitewnym Odnowy w Duchu Świętym poprosiłam o modlitwę wstawienniczą za mnie. Ja w cichości bardzo prosiłam:” Jezu Ty widzisz jak bardzo chcę przestać palić- jeżeli to Twoja Wola to mną potrząśnij”. Miałam podczas modlitwy zaśnięcie w Duchu Świętym. Nikt mnie nie asekurował i poleciałam na plecy, ale o dziwo nic mi się nie stało. Od tego dnia nie wzięłam papierosa do ust i nie miałam głodu nikotynowego. Stał się cud, zostałam uwolniona od nałogu! Chwała Panu!

To nie wszystko Jezus mnie dalej prowadzi. W październiku 2007 roku umówiłam się ze znajomą Terenią, że pojedziemy razem na rehabilitację do Śmigla, mieliśmy tam być na 8.00, ale w drodze stał się wypadek. Kierowca jednego samochodu zasnął i z ogromną prędkością uderzył w tył naszego samochodu, był wduszony bagażnik, drzwi zablokowane. Na szczęście Pan nad nami czuwał i żyjemy. Tamtym samochodem nie mogłyśmy już jechać, ale znalazł się inny samochód, dotarłyśmy na miejsce, dziękujemy Bogu, że żyjemy. Chwała Panu!

Bogdana

****

Od 13-16 października 2011 byłam na rekolekcjach w Gostyniu, które prowadził o. Józef Witko. Bardzo pragnęłam pojechać na te rekolekcje, Pan Bóg pomógł znaleźć wsparcie finansowe i udało się uczestniczyć w rekolekcjach. Podczas nich zobaczyłam swoje poranienia ale i Dobrą Nowinę, że Jezus uzdrawia każdego, gdy tylko chce i pragnie. Uzdrowienie zaczęło się z chwilą chęci wyjazdu na rekolekcje. Jezus uzdrawiał moje zranienia, z Jego Ran wylewała się Miłość Uzdrawiająca. Cały piątek łzy same Cisły mi się do oczu, podczas Eucharystii czułam, drżenie całego ciała. Odbyłam spowiedź generalną, do której przygotowałam się już w domu. Podczas spowiedzi usłyszałam słowa Jezusa wypowiedziane przez usta kapłana: „Jezus ma dla ciebie Dobrą Nowinę- dziś Cię uzdrowi”. Gdy wyszłam od spowiedzi czułam się bardzo radosna, jakby ktoś unosił mnie jak na sprężynach. Poszłam zaraz do kaplicy podziękować Panu za przebaczenie grzechów. Wiem, że uzdrowienie będzie ale kiedy i w jaki sposób zależy od Pana.

Chwała Panu!

Bogdana

PROGRAM SESJI

SOBOTA 14 I 2012

09:30 – Zawiązanie wspólnoty (zespół Mocni w Duchu)

10:00 – Konferencja I: NEAL LOZANO

11:30 – Przerwa

12:00 – Konferencja II: NEAL LOZANO
13:15 – Obiad

15:00 – Uwielbienie Miłosierdzia Bożego

15:15 – Msza św.

16:45 – Przerwa

17:15 – Konferencja III: NEAL LOZANO

18:30 – Kolacja

19:30 – Konferencja IV: NEAL LOZANO

20:30 – Apel Jasnogórski

NIEDZIELA 15 I 2012

09:30 – Zawiązanie wspólnoty (zespół Mocni w Duchu)

10:00 – Konferencja V: NEAL LOZANO

11:30 – Przerwa

12:00 – Msza św. z modlitwą o uwolnienie
14:00 – przewidywane zakończenie

Uczestnik sesji musi wcześniej
przeczytać książkę Neala Lozano “Modlitwa uwolnienia” cz.1 i 2″

Koszty Sesji:

50 zł. – uczestnictwo bez posiłków

70 zł. – uczestnictwo z posiłkami (obiad i kolacja)

Śniadania dla wszystkich są we własnym zakresie.

Noclegów należy szukać na własną rękę. Konkretne propozycje noclegów i ceny patrz: http://odnowa.jezuici.pl/index.php?page=lozano

UWAGA! Samo dokonanie wpłaty nie jest równoznaczne z zapisem. Żeby sie zapisać należy wypełnić formularz zgłoszeniowy lub skontaktowac się z sekretariatem Ośrodka Odnowy w Duchu Świętym z Łodzi. (Tel. (42) 288-11-53, e mail: osrodek.szkola@jezuici.pl)

PLAN REKOLEKCJI:

7 grudzień (środa) – walka duchowa w przestrzeni pierwszego przykazania i modlitwa o uwolnienie

8 grudzień (czwartek) – walka duchowa w przestrzeni szóstego przykazania i indywidualne oddanie życia Jezusowi

9 grudzień (piątek) – o działaniu Ducha Świętego i modlitwa o wylanie darów Ducha Świętego

]]> http://www.odnowa.rawicz.org.pl/index.php/2011/09/20/rekolekcje-parafialne-2/feed/ 0 http://www.odnowa.rawicz.org.pl/index.php/2011/05/31/konferencja-o-r-cantalamessa-streszczenie/ http://www.odnowa.rawicz.org.pl/index.php/2011/05/31/konferencja-o-r-cantalamessa-streszczenie/#comments Tue, 31 May 2011 18:19:26 +0000 Agnieszka http://www.odnowa.rawicz.org.pl/?p=783 O. Raniero Cantalamessa w pierwszej konferencji mówił o Pięćdziesiątnicy, którą nazwał doświadczeniem Bożej miłości. Apostołowie zostali napełnieni Duchem Świętym tzn.         Miłością. Nawiązał do ST- tam 50 dni po ofiarowaniu baranka paschalnego Bóg zawarł z Izraelitami przymierze na Górze Synaj, zaś w NT 50 dni po zmartwychwstaniu Jezusa nastąpiło Zesłanie Ducha Świętego. Prawo które Izraelici zobowiązali się przestrzegać wypełniali pod przymusem, zaś nowe prawo, które jest zapisane w sercu a nie na kamiennych tablicach człowiek pociągany przez Ducha Świętego wypełnia spontanicznie i radośnie.

Być chrześcijaninem to zwiastować to nowe prawo i samemu je wypełniać. W naszym życiu powinien nastąpić przewrót Kopernikański abyśmy przestali żyć starym prawem. Ono stawia w centrum życia siebie samego, a innych na dalszy plan, człowiek jest wtedy najważniejszy, a wszystko inne ma się kręcił wokół niego. Nowe prawo zmienia tę postać rzeczy, w nowym prawie to Bóg jest w centrum, a my krążymy wokół Niego.

Wszystko co czynimy w naszym życiu np.: uczestnictwo we mszy św., praca, obowiązki domowe, ewangelizacja, modlitwa wstawiennicza mogą być w naszym życiu Babelem lub Pięćdziesiątnicą.

Babelem będą wtedy, gdy w tym co robimy będziemy szukać własnej chwały, Pięćdziesiątnicą zaś gdy będziemy szukać chwały Pana.

Odnowa w Duchu Świętym prowadzi do Jezusa Chrystusa i do uznania Go w swoim życiu za Pana, jednak przyjęcie Jezusa za Pana to decyzja, to chęć dania Bogu pierwszego miejsca w naszych planach i wyborach. A nie ma nic piękniejszego jak przyjąć Jezusa jako Pana swego życia uczuciowego, emocjonalnego, seksualnego, rodzinnego etc. To pozwolić Mu przejąć ster swojego życia, to otworzyć Bogu  „pokoje” swego serca, w których panuje bałagan, nieuporządkowanie. Do jakiego zakątka swego życia nie wpuszczam jeszcze Jezusa?

Opracowała Agnieszka

rekolekcje ignacjańskie: http://www.rekolekcje.vel.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=56:rekolekcje-ignacjaskie-terminy&catid=4:terminy&Itemid=6

rekolekcje organizowane przez Szkołę Nowej Ewangelizacji: http://www.sne.poznan.pl/index.php?option=com_events&catids=39&task=view_year&year=2011&month=04&day=04&Itemid=164